Wydawałoby się że autyzm to schorzenie typowo dziecięce, pomimo to wciąż zdarzają się diagnozy autyzmu u dorosłych. Centrum Kontroli Chorób i Prewencji (CKCiP) twierdzi jednoznacznie, że
diagnoza autyzmu u dorosłych bywa bardzo trudna. Zazwyczaj dorosły podejrzewany o autyzm ma w swojej historii choroby bardzo duże braki, szczególnie jeśli chodzi o dokumentację medyczną z wczesnych lat życia. Ponadto dorośli mogą wypracowywać tak zwane "zachowania pomocnicze", które maskują objawy autyzmu. Jeżeli padają podejrzenia, że ktoś z naszych bliskich może chorować na autyzm, warto zapoznać się z jego ogólnymi symptomami. Czasem jednak występują one pojedynczo u zdrowych ludzi i nie muszą oznaczać tego zaburzenia. Zdiagnozowanie autyzmu wymaga jednoczesnej pracy wielu specjalistów.
- Unikanie relacji z bliskimi, izolowanie się
Dla osoby cierpiącej na
autyzm, tworzenie relacji i związków z innymi jest rzeczą bardzo trudną. Osoby te bowiem mają ograniczony zasób słownictwa oraz zachowują się w dość specyficzny sposób. Mają duże trudności ze słuchaniem i mówieniem w sposób perspektywiczny. To wszystko prowadzi do chorobliwego introwertyzmu. Niektórzy ludzie mają po prostu takie charaktery, ale powplątywane w nie "dziwaczne" zachowania, mogą świadczyć że coś jest nie tak.
- Nierozumienie sygnałów niewerbalnych
Autyści mają problem z odczytywaniem emocji innych ludzi, oraz z zrozumieniem gestów, jakie ci ludzie wykonują. Nie potrafią patrzeć prosto w oczy rozmówcy i po rozmowie z innym człowiekiem często nie potrafią określić jaki stosunek do danego tematu miał rozmówca.
- Zaburzone odczuwanie bodźców
Ludzie z autyzmem mają specyficzne problemy z odbiorem otaczającego świata na płaszczyźnie fizycznej. Cierpią oni albo na nadwrażliwość zmysłów albo ich przytłumienie. Magazyn "Psychology Today" podaje te zaburzenia jako istotny czynnik w nawiązywaniu kontaktów społecznych. Spotykanie nowych ludzi często niesie ze sobą wiele nowych bodźców, których człowiek z autyzmem nie potrafi "przerobić". Prowadzi to do dużego stresu a często nawet i załamania nerwowego.
Dziecko z autyzmem w takich sytuacjach reaguje fizyczną agresją.
- Brak empatii i współodczuwania
Wielu cierpiących na autyzm nie potrafi postawić się w sytuacji innych ludzi. Mają problem z rozumieniem zainteresowania kogoś danym tematem, który autyście wydaje się mało ciekawy. Osoby takie mają trudności w okazywaniu współczucia, nie rozumieją żartów ani przenośni, co prowadzi do konfliktów z otoczeniem.
- Stereotypy i schematy
Niektóre jednostki z autyzmem znajdują komfortowy sposób porozumiewania się ze światem za pomocą powtarzania pewnych słów i zachowań. Rezultaty tych zachowań są wyuczone i przewidywalne, dzięki czemu osoba taka wie jak się zachować w danej sytuacji. Takie coś nie musi objawiać się tylko w mowie lub gestach, ale też w takich symptomach jak niechęć do podróży, jedzenia nowych potraw, lub brak akceptacji zmiany planów na jakiś dzień. Każda zmiana wywołuje ogromny stres. Pojawia się duża niechęć do poznawania nowych rzeczy, najczęściej zakładanie z góry że jest to mało interesujące lub głupie.
- Geniusz
Dorośli zmagający się z autyzmem mają ponadprzeciętne zdolności naukowe, takie jak szybkie wykonywanie skomplikowanych działań matematycznych w pamięci, zapamiętywanie linii melodycznej utworu i umiejętność odtworzenia jej na dowolnym instrumencie, bardzo szybka nauka "na pamięć", oraz umiejętność "odwzorowywania" obrazów.
Jeżeli posiadamy więcej niż 4 z powyższych cech, warto skonsultować się psychologiem. Nauczy on nas takich środków radzenia sobie z otaczającą rzeczywistością, że codzienność stanie się o wiele łatwiejsza.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz