Spektrum autystyczne

Kilka ostatnich lat to wzmożone obserwacje chorób ze spektrum autystycznego. Powodem tych obserwacji jest znaczący wzrost liczby dzieci rodzących się z chorobami z objawami podobnymi do autyzmu. Brakuje w tym wszystkim wspólnego czynnika etiologicznego.

Autyzm dziecięcy należy do zaburzeń rozwoju ZZ typu całościowego, jednak skala DSM umieszcza go na miejscu głębokich zaburzeń rozwojowych. Niezależnie od obecnej klasyfikacji, właśnie głębokie zaburzenia określa się mianem "zaburzeń ze spektrum autystycznego". 

Pomimo wielowymiarowych badań, autyzm u dzieci powinien być uważany za zespół behawioralny, a nie jednostkę nozologiczną. Kryteria diagnostyczne w autyzmie tworzone są w okresie pełnego rozwoju objawów. W wersji dziecięcej choroby stwierdza się nieprawidłowy rozwój w trzech strefach – interakcji społecznych, wzorców aktywności i komunikacji. Objawy te pojawiają się przed trzecim rokiem życia, niekiedy zaraz po.  Jeżeli objawy zostają zauważone i nasilają się po skończonych trzech latach u dziecka, możemy stwierdzić że mamy do czynienia z Autyzmem Atypowym. Wszelkie objawy autyzmu, poza opóźnieniami w mowie i rozwojem języka nazywa się Zespołem Aspergera.

Objawy kliniczne pacjentów z ASD wskazują na globalne zaburzenia OUN takie jak niedorozwoje funkcji integracyjnych, koordynacyjnych i regulacyjnych. Autyści cierpią również na liczne zaburzenia sfery neurofizjologicznej i somatycznej.

W praktyce oznacza mocno zaburzoną sferę poznawczą i behawioralną. Chorzy na nie potrafią rozróżniać ani klasyfikować form porozumiewania się pozawerbalnego. Zaburzenia rozwojowe tego rodzaju mają swoje źródło prawdopodobnie w jądrze migdałowatym, gdyż badania dowodzą że większość komórek nerwowych tam zawartych jest z jakiegoś powodu nieaktywna. Objawy autyzmu może nie są na pierwszy rzut oka widoczne, jednak skutecznie utrudniają funkcjonowanie w otoczeniu. Chorzy na autyzm cierpią również na brak podzielności uwagi wobec "atakujących" ich bodźców zewnętrznych. Osoby chorujące na autyzm defekty w postaci społecznej mają rekompensowane najczęściej w postaci bardzo wysokich zdolności do liczenia, tworzenia i zapamiętywania schematów, tak więc często okazują się matematycznymi, fizycznymi lub chemicznymi geniuszami.